orasin's profileMae's spacePhotosBlogLists Tools Help

Mae's space

orasin sangboonreung

Occupation
Location
Interests
No list items have been added yet.

Feed

The owner hasn't specified a feed for this module yet.
April 24

คุณเชื่อในสิ่งเหล่าไหน

 
 

สิ่งเหล่านี้ - Greasy Cafe
 
 
คุณเป็นคนที่เชื่อว่า
 
เราต่างเกิดมาเพื่อใครคนหนึ่ง

ทุกคืนวันจะมีชีวิตเพื่อกันและกัน

เธอจะรักเขาแบบที่ไม่เคยมีใครทำได้

และจะยังรักแม้วันที่เขา...สลายไป


เคยได้ยินเรื่องพรหมลิขิตบ้างไหม

ว่าเธออาจต้องเดินทางที่ไกลแสนไกลเพื่อใคร...คนหนึ่ง

เธอกับเขาจะแบ่งปันอากาศ...หายใจ และจะใช้ทุกวินาทีร่วมกัน


ไม่ใช่แค่เธอ ไม่ใช่แค่เขา มีอีกหลายคนเชื่อในสิ่งเหล่านี้

ที่เธอกับเขาและอีกมากมาย เรียกว่า ความรัก

ที่ช่วยเคลื่อนโลกใบนี้ หมุนไป ทำให้ยังคงหมุนไป

เธอจะรักเขาจนหมดลมหายใจ

และจะยังรักแม้โลกจะหยุดหมุนไป
หรือคุณเป็นคนที่เชื่อว่า
 
ไม่ใช่แค่ฉัน

ที่เชื่อว่าดวงดาวจะมีอยู่เต็มฟ้าทุกคืน

แต่เราต่างเกิดมา เพื่อให้คนคนหนึ่ง ทำร้ายและกลืนชีวิตเราไป


ไม่ใช่แค่เธอ หากยังมีฉัน

ที่เชื่อว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงความฝัน

และจะไม่มีวันที่ฉันจะยอมเผลอใจ อ่อนไหวไปกับสิ่งเหล่านี้

สิ่งเหล่านี้ สิ่งเหล่านี้ ที่เรียกว่า ความรัก

สิ่งเหล่านี้ สิ่งเหล่านี้
 
คุณเชื่อในสิ่งเหล่าไหน
February 18

หาเรื่อง

อยู่ดีๆ ก็อยากรู้ว่าเป็ฯยังไงบ้าง
 
เปิดหาดูอยากรู้ว่าเค้าเป็นยังไง
 
ควรจะดีใจที่เห็นเค้ามีความสุขกับคนนั้น
 
แต่มันทับเส้นเราอ่ะ...ทำไมต้องไปเชียงใหม่ด้วย
 
และแล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันที่อ่านหนังสือไม่ได้
 
ทำยังไงได้ล่ะ..ทำตัวเองทั้งนั้น
 
 
January 26

A moment in July

 


ความคิด ( Demo ) - Stamp

 

ค่ำคืนวันที่ 6 กรกฎาคม 2543

ดูเหมือนเวลาจะได้ผ่านไปเนิ่นนาน...แต่ราวกับเพิ่งเกิดเมื่อวาน

ด้วยความอัดอั้นกับความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ

คนๆนึงได้ตัดสินใจที่จะไปคุยกับอีกคนให้เลิกยุ่งซึ่งกันและกัน

มันคงเป็นอารมณ์บ้าบิ่นตอนนั้น...การตัดความสัมพันธ์..ไม่ใช่แค่กับเค้าคนเดียว...แต่เราต้องตัดกับคนทั้งกลุ่ม

สุดท้ายแล้ว...คำตอบที่ออกมาจากปากเค้า...คือเป็นไปได้ไหมที่เราจะคบกัน

แต่ถ้าเกิดอะไรขี้น..สัญญาได้ไหมว่าเราจะเป็นเพื่อนกัน

เมล์สัญญา..และเมล์ก็รักษาสัญญานั้นด้วย

แล้วเฮียล่ะ.....

November 17

ผูกพัน

 

Quote

ผูกพัน
 
    
 
เมื่อเช้าตื่นมาได้ฟังเพลงนี้เพลงแรก
 
"คิดถึงเฮียจัง"
 
หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องผู้ชายคนนึงที่แต่งงานมานานแล้วเริ่มเบื่อผู้หญิง
แล้วมีคนใหม่เข้ามา ก็เลยไขว้เขวไปหาผู้หญิงสาวสวย
แต่สุดท้ายเค้าก็คิดได้ว่าเมียเค้าเนี่ยแหละดีที่สุด
 
เค้ายังดี เค้ายังคิดทันและกลับไปเหมือนเดิมได้
 
เรื่องบางเรื่องเวลาเดินผ่านมาอาจจะเดินย้อนกลับไปและแก้ได้
แต่เรื่องบางเรื่องก็ทำไม่ได้
 
นี่ใช่ไหม อะไรๆ ที่เคยคิด ชีวิตที่มีแต่ฉัน
ต่อจากนี้คงตัวคนเดียวอย่างที่คิด นี่หรือที่ใจต้องการ
นี่ใช่ไหม ที่ฉันเคยฝันตลอดอยู่ในใจ
ชีวิตที่ไม่มีเธอรู้สึกเหมือนมันขาดอะไรไป ไม่เข้าใจ

เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆ ใส่กล่องไว้
มองเห็นแล้วมันปวดร้าว
รูปถ่ายเราไปเที่ยวด้วยกันเมื่อตอนนั้น
ตอนนี้ยิ่งดูยิ่งเศร้า

ไม่มีเสียงคุ้นๆ ของเขาที่เราได้เคยฟัง
ไม่มีใครมาคอยไถ่ถาม
เหลือเพียงแต่ความทรงจำ ที่ย้ำให้รู้ว่า

เธอใช่ไหมที่หัวใจของฉันผูกพัน
และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันถึงจะเข้าใจ
ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆ บอกตัวเองไว้
นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว

ขาดเธอไปวันนี้ จึงได้เจอความหมาย
ไม่มีเธอวันนี้ ฉันถึงเข้าใจ

ว่าเธอใช่ไหมที่หัวใจของฉันผูกพัน
และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันถึงจะเข้าใจ
ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆ บอกตัวเองไว้
นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว

เธอใช่ไหมที่หัวใจของฉันผูกพัน
และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันถึงจะเข้าใจ
ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆ บอกตัวเองไว้
นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว

นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว
 
สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับแล้วล่ะ
เมื่อไรจะเดินหน้าต่อล่ะเมล์
 
November 15

Art Museum บำบัด

ช่วงนี้ไม่สบายใจเรื่องเพื่อนเลิฟ
ที่เคยเลิฟแล้วก็ขาดการติดต่อกันไป
ไม่สบายใจ นอนไม่หลับ แล้วก็ร้องไห้
วันนี้ก็เลยไปเดิน Art Musuem มา
ไปเจอส่วนหนึ่งที่เกี่ยวกับศาสนาพุทธ
เค้าเขียนว่า
 
Life is suffering and all soul are subject to  into suffering;
suffering is caused by desire,
there's no end to suffering in the endless cycle of rebirth
And way to break this cycle is to suppress "Self"
 
แปลว่า
 
ชีวิตคือความทุกข์ทนและทุกวิญญาณได้รับความทุกข์ทนเช่นเดียวกัน
ความทุกข์ทนมีสาเหตุมาจากความต้องการ
ความทุกข์ทนไม่มีที่สิ้นสุดและจะเป็นวัฎจักร
ทางที่จะหยุดวัฎจักรนี้ได้คือการอำพรางความเป็นตัวตนของตัวเอง
 
 
DSC01079
 
 
ศิลปะไม่ใช่แค่ความสวยงามของภาพวาดเท่านั้น
แต่ศิลปะเป็นการหาความงามของชีวิต
 
 
November 13

เคยคิดมั้ยว่าทำไมยิ่งอายุเยอะเพื่อนยิ่งน้อยลง

เมื่อก่อนเคยเห็นพวกผู้ใหญ่
เวลาแก่ตัวลงเพื่อนที่มีกลับไม่เยอะตามอายุ
เคยมานั่งคิดกับตัวเองว่าเป็นเพราะอะไร
 
อาจจะเป็นเพราะยิ่งอายุเยอะขี้นแล้วเจอคนน้อยลงหรือเปล่า
แต่ก็ไม่ใช่นี่นา  ยิ่งอายุเยอะขี้นยิ่งเจอคนมากมายขี้น
ต่างหน้าที่และต่างสถานะ
 
แต่คงเป็นเพราะประสบการณ์ของผู้ใหญ่มากกว่า
ที่ปิดกั้นความเป็นเพื่อน
ที่ตั้งกฎเกณฑ์ในการเป็นเพื่อนไว้ต่างๆนาๆ
คนที่จะเป็นเพื่อนชั้นได้ต้องเป็นคนอย่างนั้น...ไม่เป็นคนอย่างนี้
 
ตอนเด็กๆ คนที่เป็นเพื่อนกะเราก็คือคนที่เล่นกะเรา
แบ่งขนมให้เรากิน
รอแม่มารับพร้อมเรา
 
เราไม่เห็นต้องมีกฎเกณฑ์พวกนี้เลย
 
ประสบการณ์บางทีก็เป็นครูที่ดี
เป็นสิ่งที่เราเรียนรู้ได้ดีจากมัน
 
แต่บางทีประสบการณ์ก็ทำให้เราปิดกั้นบางอย่าง
ตั้งเงื่อนไขบางอย่างให้กับชีวิต
 
เพราะเหตุผลที่ว่าเป็นการป้องกันไม่ให้เราต้องเจ็บปวดกับเรื่องที่เราเคยผ่านอีก (จริงหรือ?)
November 09

ความรวดเร็วของเวลา

เวลาที่นี่ช่างไปอย่างรวดเร็ว
ความรวดเร็วของเวลาไม่ใช่กลางคืนผัน..กลางวันผ่าน
แต่เป็นอย่างอื่น
ผู้ชายคนหนึ่งเจอผู้หญิงคนนึง
เวลาผ่านไปหนึ่งอาทิตย์
คนสองคนกลายเป็นแฟนกัน
เพื่อนคนนึงผิดใจกะเพื่อนอีกคนหนึ่ง
เวลาผ่านไปสามวันทุกอย่างเหมือนเดิม..เหมือนไม่มีอะไรเกิดขี้น
คนๆ นึง ไม่สามารถเป็นเพื่อนคนนึงได้เพราะเค้าตกหลุมรักคนนั้น
เวลาผ่านไปอาทิตย์หนึงหลังจากเค้าเจออีกคน
กลับกลายเป็นเพื่อนที่สนิทใจกันได้
 
เวลาของที่นี่ช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วจริงๆ
April 22

Once.....

เริ่มต้นด้วย...My Blueberry Night.....
ต่อท้ายด้วย....อาหารญี่ปุ่น
และจบลงด้วย Strawberry crepe cake ของ Vanilla Garden
.....การกระทำบางอย่าง..คนที่ทำจะรู้บ้างไหมว่าได้สร้างกำลังใจให้กับอึกคน...
โดยที่คนที่ได้รับก็ไม่ได้หวังว่าจะได้อะไร
หมือนมีคนดึงตัวตนของเรา..ที่เราหลงลืมและทิ้งมันไปนาน..กลับคืนมา
 
"เรื่อง..Once...คือการพยายามพาตัวเองออกมาจากความเจ็บปวดในชีวิต
และอยู่ให้ได้กับความจริง"
"เนื้อหาของเรื่องนี้ คือคนสองคนที่ผ่านความปวดร้าวในชีวิตรัก..ต่างมาเจอกัน
และพยายามจะบำบัดเยียวยา เพื่อให้ตัวเองและอีกฝ่ายดีขี้น...
โดยที่ไม่ต้องมีเงื่อนไขหรือหลักประกันว่าทั้งสองจะเป็นคู่รัก หรือ คนรัก"
 
ขอบคุณที่ช่วยดึงตัวตนของเราออกมา..หลังจากหลงทางหาตัวเองไม่เจอ
"ฉันเอง"
April 19

e-mail จากผู้ชายที่เมรักที่สุดในโลก

        ชีวิตคนเราทุกคนย่อมต้องมีจังหวะในการก้าวเดิน
     บางครั้งสะดวก...บางครั้งสะดุด...
        ไม่มีปัญหาใดๆที่แก้ไขไม่ได้..
      ...ยากหรือง่ายอยู่ที่ตัวเรา....
      คนขอทานยังไม่อดตาย  คนขาด้วนยังสามารถเดินทางได้
.....พลังที่ส่งลูกให้แข็งแกร่งอยู่ในตัวลูกเอามันออกมาใช้ได้แล้ว...
   พ่อ แม่ มอส เป็นเชื้อเพลิงกระตุ้นให้ทุกอย่างที่มีอยู่.....รวมเป็นพลัง
      คือพวกเราเป็นผู้ประสบผลสำเร็จ
 แยกปัญหาออกเป็นเรื่องๆแล้วขจัดมันด้วยจิตใจที่เข้มแข็ง ......
       แล้วลูกจะเป็นผู้ชนะ
  .........พ่อรักลูกนะเมล์........
           "ขอบคุณค่ะพ่อ..เมล์ก็รักพ่อเหมือนกัน"
April 16

จุดเปลี่ยนในชีวิต

    นี้เมทำตัวแย่ๆ ไม่น่ารักเอาซะเลย
ที่ผ่านมาเราพยายามที่จะเข้าใจคนอื่นตลอด แต่เวลานี้ขอแค่ใครสักคนมาเข้าใจเราบ้างว่าเราเป็นอะไรอยู่
     นึกถึงตอนที่เราเรียนมัธยมแล้วทำตัวแย่ๆ จนทำให้เรียนไม่ผ่านไปเทอมนึง
พ่อกับแม่ไม่เคยว่าอะไรเมเลย
พาเมไปกินข้าว แล้วถามเราว่าพ่อกับแม่ทำอะไรไม่ดีหรือเปล่าลูก ลูกมีอะไรจะบอกเค้ามั้ย
    และแล้ววันนึงก็ไปเจอไดอารี่พ่อ ที่เขียนบอก
คืนนั้นพ่อเดินไปหลังบ้าน สูบบุหรี่แล้วร้องไห้กอดกับแม่สองคนเพราะเสียใจกับสิ่งที่เราได้ทำ
    เราได้อ่านแล้วอึ้ง...น้ำตาไหล....และสาบานกับตัวเองว่าจะเรียนดีให้ได้
ให้ได้ดีที่สุดเท่าที่จะดีได้......แล้วเราก็ทำได้...นั่นก็คงเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เราได้ดี
    พอมาเหตุการณ์นี้....เรากำลังหลงทาง....หลงทางกับความรู้สึกตัวเอง...
หลงทางกับความมุ่งมั่นของตัวเอง
     พ่อพูดกับป๊อปว่า...พ่อได้อ่านหนังสือมา...เค้าบอกว่าคนที่เสียม้ามไปจะทำให้ฮอร์โมนเปลี่ยน
พ่อก็พูดกับแม่ว่า....ไม่เป็นไรเนอะแม่...เราสองคนต้องอดทนในสิ่งที่เมเป็น..เพราะอย่างน้อยเราก็ได้ชีวิตเค้ากลับมา
....แค่นี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอแม่
     ในชีวิตนี้เราอาจจะได้เจอความรักมามากมาย..หลายรูปแบบ...แต่เราคงจะไม่เถียงว่าความรักที่บริสุทธิ์ที่สุด
ในชีวิตคนคือความรักจากพ่อแม่.....
     นี่ก็คงเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เราจะผ่านมันไปได้....ด้วยดี...เมื่อมีแรงใจจากพ่อกับแม่
 
Photo 1 of 29